Zara's Geheime Weblog - Aflevering 25
+ + +
Zondag 29 november

Deze aflevering van m'n blog gaat over lichamen. Wees gewaarschuwd: het zwijmelgehalte is hoog.

"Je bent mooi," zei Stefan vanmiddag tegen me. We fietsten samen door het centrum. Heel hard, want de lucht was zo donkergrijs als een autoband… er was weer eens onweer voorspeld.

Wat kunnen woorden veranderen door de mond waaruit ze komen. "Je bent mooi." Dat had ik hiervoor alleen nog van m'n moeder gehoord – en van vieze mannen op straat. Als m'n moeder het zegt, denk ik zo'n beetje van 'ja, dat zal wel' en ik voel er verder niets bij. Bij die vieze mannen voel ik me opgelaten, en vooral geïrriteerd.

Maar als Stefan het zegt… denk ik: 'wauw, iemand vindt mij mooi! En het is Stefan!' En dan voel ik iets in mijn buik dat ik alleen zo kan opschrijven:

!!!

!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Haha, snap je wat ik bedoel? Weet je wat ik trouwens gaaf vind? Als Stefan en ik alleen zijn, stottert hij (bijna) niet. Dat was al zo tijdens ons urenlange gesprek op 9 oktober. Als je heel erg op je gemak bent, heb je van sommige gebreken dus geen last… Zelf voel ik me ook slimmer, helderder dan normaal wanneer ik met hém ben.

Misschien, dacht ik, ben ik dan ook wel mooier.

Er zijn zo veel soorten lichamen. Dikke, dunne, donkere, lichte, grote, kleine. Wat maakt een lichaam nou mooi? Ik heb wel eens gelezen over de gulden snede. Dat is een soort perfecte verhouding: hoe meer je gezicht daarmee overeen stemt, hoe mooier je bent. Toch zijn symmetrische gezichten heel lelijk.

Stefan is lang, groot en breed. Hij heeft het mooiste lichaam dat ik ooit heb gezien. Ik wilde het tegen hem zeggen. We kwamen bij de hoek van de straat. Hij moest hier naar rechts om naar huis te gaan, ik rechtdoor. Hij slingerde met zijn fiets om me rijdend een kus te geven en racete de hoek om.

Behalve hard rennen kan hij ook keihard fietsen.

"Ik vind jou ook mooi," zei ik. Maar ik wist niet zeker of hij het gehoord had.

Wie vind jij de mooiste persoon op aarde?