Zara's Geheime Weblog - Aflevering 26
+ + +
Donderdag 17 december

Wat kunnen leraren ongelofelijk stom zijn…

Afgelopen maandag stond ik in de pauze met de tweeling op de gang. Komt de conrector langs. Opgewekt knoopt hij een praatje met ons aan. Zegt ie: "Het is zo leuk om te zien hoe volwassen jullie worden. Het is toch niet te geloven, Charlie en Simon, dat jullie vorig jaar allerlei practical jokes uithaalden… Sinds jullie in de vierde zitten, zijn jullie daar helemaal over heen gegroeid…" Hij geeft tevreden een klopje op de schouder van Simon en loopt verder.

Simon en Charlie staarden hem met open mond na. "M'n image!" fluisterde Charlie. "Ons imago, Simon! Helemaal naar de knoppen!"

Simon knikte. Ook hij maakte zich zichtbaar zorgen over zijn reputatie als grappenmaker. Toen grijnsde hij naar zijn broer: "Voor ieder probleem is er een oplossing."

Je snapt het al… vandaag heeft de tweeling weer eens een grap uitgehaald.

's Ochtends zaten we bij wiskunde. Maar Simon had zich ziek gemeld, dus alleen Charlie zat er. Ik vond hem al meteen verdacht vrolijk. Na een half uurtje stak hij zijn vinger op en vroeg of hij naar de WC mocht.

Hij had het lokaal nog geen tien seconden verlaten, of hij was al terug. Het viel me nu pas op dat hij een rare, paarse slobbertrui droeg. Die had ik nog nooit gezien. Had hij hem net ook al aan?

Het volgende uur zaten we bij aardrijkskunde. "Meneer, mag ik even mijn neus gaan snuiten?" vroeg Charlie. En weer was hij na tien seconden terug. Dit keer had hij écht van kleding gewisseld… hij droeg nu een lichtbruin leren hemd met sliertjes. Je weet wel, zo'n cowboy-outfit.

Niet veel later wilde hij weer naar de gang. "Ja, het is echt een loopneus, hoor!". Komt hij terug met een indianenhemd in alle kleuren van de regenboog. Ik geloof dat er nu meer klasgenoten wat doorhadden. Stefan zat in elk geval te grinniken.

In de pauze vroegen Stefan en ik aan Charlie waar hij dat mooie hemd vandaan had, maar hij wilde niks kwijt. Hij moest nog even naar de mediatheek: leren voor het proefwerk dat we vanmiddag hadden. Terwijl hij wegliep zei Stefan: "Als je het mij vraagt, is dat niet Charlie, maar Simon…"

Tijdens het derde uur hadden we presenteren & debatteren van meneer Nagel. Hij had het net over het belang van een goede betoogstructuur, toen Charlie (of Simon?) weer naar de WC wilde. Drie seconden later was hij terug. Hij had nu weer zijn leren sliertjeshemd aan, en ook een cowboyhoed op dit keer.

Nagel fronste zijn wenkbrauwen, maar verder negeerde hij Charlie.

Een half uur later ging de vinger van de cowboy omhoog. "Het spijt me dat ik uw gestructureerde betoog onderbreek, maar mag ik even naar de WC, meneer?"

Charlie ging de klas uit en echt vijf seconden daarna stapt hij de klas weer binnen. Hij heeft z'n indianenhemd aan, en een grote verentooi op z'n hoofd.

"Denk jij soms dat je grappig bent?" zegt Nagel, terwijl hij streng probeert te kijken, maar volgens mij een lachje onderdrukt. "Les één van goed debatteren is: kleed je zo aan dat anderen je serieus nemen! Doe nu die hoofdtooi af en ga zitten opletten!"

Charlie keek hem met grote ogen onschuldig aan. "Deze veren zijn heel belangrijk voor me, want…" begon hij te protesteren. Maar daar vloog de deur open. Daar stond… Charlie? Of Simon? In elk geval: een deel van de tweeling, in een cowboy-oufit.

"Zit die roodhuid hier?" schreeuwt hij. "Ik zoek hem al de hele dag! Het lijkt hier het wilde westen wel!"

Nagel roept: "Eruit, alle twee! Ga je direct melden bij de conrector!"

De indiaan sprong op en rende naar de deur. "Grote Buffelvanger heeft het begrepen," zei hij. De cowboy had inmiddels een klappertjespistool uit zijn zak gehaald en duwde dat in de rug van zijn broer. Ernstig knikte hij naar Nagel. "Ik zorg ervoor dat ik deze wilde naar de sheriff breng, meneer."

"Oewoewoewoewoewoe," gilde de indiaan met zijn hand voor zijn mond.

De hele klas lag slap van het lachen. Zelfs Nagel deed mee, toen de tweeling eenmaal weg was. "Wat ik nog wilde zeggen," hikte hij, "is dat humor soms een belangrijk overtuigingsmiddel kan zijn…"

Met die grappenmaker-status van de tweeling zit het dus wel weer goed.

Heb jij een bepaald imago op jouw school? Zo ja, wat is dat dan en hoe komt dat?