Zara's Geheime Weblog - Aflevering 29
+ + +
Maandag 22 maart

Mijn leven staat compleet op zijn kop. De afgelopen dagen was ik eerst helemaal kapot, toen waanzinnig blij, toen verbaasd, toen ongerust, toen hyper-nerveus en tenslotte heel bedroefd. Er gaan heel spannende – en gevaarlijke – dingen gebeuren in mijn leven. Het is allemaal top secret. Maar aan jou zal ik het wel uitleggen.

Helemaal kapot: Dit wist je al. Stefan heeft afgelopen vrijdag dat ongeluk gehad.

Waanzinnig blij: Toen ik vrijdagmiddag met de moeder van Stefan belde, vertelde ze dat er van Stefan een kloon in het RIBEM opgeslagen ligt. Hij krijgt dus weer een nieuwe, een gekloonde voet! Zaterdag hoorde ik dat de operatie geslaagd was. Ik ben dezelfde dag bij Stefan op bezoek geweest en hij zag er gezond uit. Hij was wel nog suf, maar toen ik gisteren weer naar hem toe ging was hij alweer levendiger.

Verbaasd: Zondagmiddag, toen ik bij Stefan vandaan kwam, ben ik bij professor Rimsky langs geweest. Ik had je dat helemaal niet meer verteld, maar een paar maanden terug had ik inderdaad bij hem aangebeld om dat boek terug te geven. Sindsdien ga ik af en toe bij hem op bezoek. We praten dan wat, meestal leent hij me een boek uit en we bekijken ook wel interessante dingen op internet. Ik wilde nu weer naar hem toe. Hij heeft de kloontechniek uitgevonden. Ik wilde hem bedanken… dankzij hem kon Stefan beter worden.

Op zijn bank – met uitzicht over alle daken van de stad - zat ik met een kop kruidenthee in m'n handen enthousiast te vertellen. Maar tot m'n verbazing begon hij helemaal niet opgewekt te stralen, zoals ik hem zo vaak heb zien doen. Ik wist wel, dat hij tégen de commerciële toepassing van de kloontechniek is, maar toch verwonderde het me.

'Dit is het moment om je een bekentenis te doen, Zara,' sprak hij ernstig. 'Wij hebben elkaar niet bij toeval ontmoet. Alles was in scène gezet.'

Ik voelde m'n gezicht bleek worden en vroeg: 'Hoe bedoelt u?'

'Laat mijn kleindochter met rust, weet je het nog?' (Kan je nalezen in weblog aflevering 18.)

'Ja, natuurlijk!'

'De man die je lastig viel is een vriend van mij. We moesten met jou in contact komen.'

'Hè?? Waarom?'

Ongerust: Rimsky vertelde dat de klonen in het RIBEM niet als wezens zonder bewustzijn in vrieskisten liggen, zoals iedereen in het land gelooft. Ze zijn een soort gevangenen. Ze mogen niet leren praten. Rimsky ligt er iedere nacht wakker van. De klonen zijn kinderen die in niets verschillen van echte mensen… het zijn exacte kopieën van ons. Hij voelt dat het zijn schuld is dat er allemaal kinderen van mijn leeftijd gevangen worden gehouden… en worden verminkt.

Ik realiseerde me: de voet die Stefan nu heeft, is er afgehaald bij een jongen precies zoals hij… een jongen die gevangen wordt gehouden op het Noordelijk Schiereiland – de locatie van het RIBEM.

Hyper-nerveus: Maar Rimsky vertelde meer. Hij heeft een plan om het klonen te stoppen. Al jaren heeft hij een geheime contactpersoon in het RIBEM. Die is bewaker van een bepaalde zaal. De klonen op die zaal hebben in het geheim leren praten. En op die zaal zit ook… mijn kloon!

Rimsky wil over een jaar mijn kloon gaan bevrijden en haar laten zien op TV in een live uitzending. Ik moet dan ook in die uitzending, om te laten zien dat klonen niet verschillen van echte mensen.

Natuurlijk heb ik gezegd dat ik wilde meewerken.

Ik mag het niemand vertellen. Als de geheime politie erachter komt, is er kans op levensgevaar voor mij. Rimsky is al eens bedreigd.

Heel bedroefd: Stefan en ik hebben elkaar beloofd nooit geheimen voor elkaar te hebben. Maar dit kan ik nooit aan hem vertellen. Aan de ene kant ben ik zo blij voor hem dat hij weer een voet heeft… maar aan de andere kant voel ik me er verschrikkelijk over dat er in het RIBEM nu een gehandicapte jongen zonder voet rondloopt. Ik moet het dus uitmaken met Stefan.

Dat laatste zei ik ook tegen professor Rimsky. Hij knikte en was duidelijk ook triest - voor mij. Maar hij raadde me aan nog te wachten met het uitmaken. 'Laat die jongen eerst maar volledig aansterken. Een emotionele klap kan hij er nu niet bij hebben.'

Dus vandaag ben ik gewoon weer bij Stefan langs gegaan en heb gedaan of er niets aan de hand was.

Ik ben nog nooit zo in de war geweest.

De rest van de avonturen van Zara kun je lezen in het boek 'Copycat; oog in oog met je dubbelganger'.