Zara's Geheime Weblog - Aflevering 5
+ + +
maandag 5 januari

Nog maar twee weken, dan zijn de stadkampioenschappen judo.

Gisteravond was ik zo zenuwachtig dat ik niet kon slapen. En dat terwijl het bij judo zo belangrijk is rustig te blijven… Ik hoor mijn trainer Tamio nog zeggen: 'Alles draait om de balans. Wie uit evenwicht raakt, is verloren. Snelheid, mensenkennis en kalmte van binnen zijn veel belangrijker dan grootte en kracht.'

Dat kan best waar zijn, maar na de kampioenschappen van vorig jaar heb ik nog weken met blauwe plekken gelopen. Dat kwam door mijn gevecht tegen Parcella. Zij is groter en sterker dan ik. Het is ongelofelijk dat zij en ik in dezelfde gewichtsklasse vallen. Toen ik gisternacht in bed lag, zag ik voor me hoe ze me keihard op de mat had gegooid… Ik hoop niet dat ik dit jaar weer tegen haar moet.

Op het moment dat ik me voor de vierenvijftigste keer omdraaide, hoorde ik het geluid van de voordeur die dichtsloeg. Mijn vader kwam eindelijk thuis van zijn softwarekantoor.

Ons huis is klein en gehorig (ik zal nog wel eens een plattegrond tekenen om het je te laten zien), dus ik kon precies volgen hoe hij naar de ijskast wandelde, daar te wat drinken pakte en aan de keukentafel ging zitten. In mijn pyjama ging ik naar hem toe.

'Slaap jij nog niet?' vroeg hij toen ik voor hem stond. 'Het is half een!'

'Ik kan niet slapen…' antwoordde ik als een dreinende kleuter. Om de aandacht af te leiden ging ik verder: 'Wat heb jij op je kantoor gedaan al die tijd?'

'Zitten piekeren over een probleem.'

'Kan ik je helpen?' vroeg ik.

Mijn vader draaide zijn kin naar beneden en keek met zijn grote bruine ogen glimlachend naar me op. 'Zaar, je weet dat ik een echte solist ben… ik denk mijn zaakjes het liefste in mijn eentje uit.'

'Vertel toch maar.'

'Het is wel een mooi verhaal… ik ben in mijn eigen valstrik geraakt.' Hij nam een slok uit zijn beker.

'Tien jaar geleden heb ik een beveiligingssysteem ontworpen voor het bedrijf van een klant van me, Van Swinden. Een oude vent, een echte zakenman. Hij is vorige week overleden.'

Heb jij ook weleens zo'n ultieme baaldag gehad?

'Wat was dat voor bedrijf?'

'Hij verkocht pakketten met informatie. Als je ergens een winkel wilde openen, kon je bij hem terecht om snel dingen te weten te komen. Hoeveel concurrenten zijn er, hoeveel geld verdienen de mensen in de buurt, dat soort dingen.'

'Dus als je niet bij die informatie kan, is het bedrijf niets meer waard?'

'Ja. Zijn neef is zijn enige erfgenaam. Die wil nu het bedrijf overnemen en heeft toegang nodig tot gegevens die door mij zo goed beveiligd zijn.'

'Maar heeft die Van Swinden zijn neef dan niet verteld hoe hij in het systeem moest komen?'

'Nee. Ze konden het niet goed met elkaar vinden.'

'Maar,' zei ik. 'Als er een manier is om in het systeem te komen, moet die toch te vinden zijn…?'

'Die manier kan ik tot nu toe niet bedenken'. Mijn vader schudde zijn hoofd. 'Ik ben bang dat de beveiliging zo goed is dat je alleen zou kunnen inbreken door een menselijke fout… Als iemand de wachtwoorden laat slingeren of zo.' Hij krabde aan z'n oor. 'Maar Van Swinden heeft die wachtwoorden meegenomen in zijn graf.'

Ik moest toegeven dat ik geen idee had hoe ik m'n vader kon helpen.

'Toch moet er een ingang zijn,' zei hij. 'Die hoef ik alleen te vinden…' Hij knipoogde en we moesten allebei lachen.

'Wat wilde die Van Swinden eigenlijk dat er met zijn bedrijf zou gebeuren?' vroeg ik.

'Hij wilde het opheffen. In zijn testament staat dat niet. Maar er staat wel wat er moet gebeuren als zijn bedrijf wordt opgeheven. Het bedrijfspand moet worden verkocht en de opbrengst gaat naar een goed doel.'

'Maar als die neef het bedrijf voortzet, gebeurt dat natuurlijk niet,' zei ik.

'Precies.'

'Doe het niet.'

'Wat niet?'

'Een oplossing voor die neef bedenken. Blijf trouw aan de wil van je oude klant.'

Mijn vader begon te lachen. 'Die is mooi…!' zei hij. En na een poosje: 'Misschien heb je wel gelijk. Ik denk dat ik je raad ga opvolgen.'

Maar aan zijn blik zag ik dat het probleem hem nog niet had losgelaten. Volgens mij wil hij toch een manier bedenken om in superbeveiligde programma's in te breken.

Daar lag ik nog aan te denken toen hij me weer naar bed had gestuurd. Ook al waren de judokampioenschappen uit mijn hoofd, ik was dus nog steeds wakker. Maar ik voelde me rustig na het gesprek met mijn vader.

Kan jij vaak niet slapen omdat je s' nachts aan van alles ligt te denken? Praat je wel eens met je ouders over hun werk?

Volgende aflevering verschijnt 14 september!