zaterdag 14 februari

Gisteren was het vrijdag de dertiende, maar om 12 uur ’s nachts werd het Valentijnsdag.
Reden voor de feestcommissie om een onderbouwfeest te organiseren met als thema Haat &
Liefde. Iedereen kwam verkleed. Er waren cupido’s, Romeo’s en Julia’s, veel hartjes, maar
ook zwarte katten, vampiers en andere engerds.

Om 12 uur zou bekend worden gemaakt wie de koningin van het bal zou zijn. ‘Het moment
waarop de dag des onheils overgaat in de dag der liefde,’ zoals de voorzitter van de
feestcommissie zo raak dacht te zeggen.

Van te voren wist ik al dat ik geen kans maakte. Ik zag er veel te griezelig uit. Verkleed als
heks. Ik heb van dat lange zwarte haar en dat had ik helemaal getoupeerd. Verder had ik een
gescheurde jurk van mijn moeder aan, droeg ik een bezemsteel en er zat schmink op mijn
gezicht.

‘De koningin van dit hatelijke liefdesfeest…’ zei de voorzitter, ‘is Kathelijne Delafontaine!’

Kathelijne ging als roos verkleed. Ze had zwarte schoenen aan en een strakke groene (en
blote!) jurk met lange mouwen. Op haar handen zaten groene blaadjes van doorzichtige stof.
Boven haar decolleté begon een roze kraag, die aan de achterkant ook overging in een soort
rozenhoed van bloemblaadjes. Als ik het zo beschrijf lijkt haar kostuum misschien vrij debiel,
maar ik verzeker je dat niemand er zo mooi uitzag als zij.

Stralend van trots kwam ze van het podium af. In haar hand droeg ze het kroontje dat ze
gewonnen had. Kon ze natuurlijk niet opzetten vanwege haar rozenhoed. De muziek begon
weer toen ze met haar bewonderende vriendinnen langs mij, Nadia en wat anderen liep.

‘Om te winnen moet je wel met wat bijzonders komen,’ hoorde ik haar tegen Charlie en
Simon zeggen. ‘Een beetje knippen en plakken met goedkope kartonnetjes is niet genoeg. ‘

De tweeling had inderdaad een kostuum van karton. Ze hadden duidelijk uren zitten knutselen
op hun duivelshorentjes, staarten en drietandjes.

Charlie en Simon hadden eerst nog hard voor Kathelijne geklapt, maar nu stonden ze er
verslagen bij.

‘Hou je mond, Kathelijne,’ zei ik. ‘De tweeling heeft tenminste zelf wat gemaakt. Jij hebt
jouw kostuum gewoon kant en klaar besteld op internet besteld voor twee duizendjes.’

‘Eh… sorry?’ vroeg ze op hoge toon. Ik pakte mijn zakcomputertje uit mijn tas en met twee
drukken op de knop was ik weer op de website die ik gisteren nog bezocht had.

‘Hier staat het!’ zei ik en ik liet de site zien. Kathelijne werd rood.

‘Nou? En?’ vroeg ze.

Nog voor ik wat kon zeggen, kwam Stefan van de andere kant van de gymzaal aanlopen met
drie drankjes.

‘Hier jongens,’ zei hij tegen de tweeling en hij gaf ze ieder een glas. Daarna richtte hij zich tot
Kathelijne en maakte een buiging. ‘Mevrouw de Koningin van het bal, wilt u deze dans van
me aannemen?’

‘Maar natuurlijk!’ giechelde Kathelijne. En terwijl ze met Stefan door de zaal zwierde stak ze
haar tong tegen me uit.

‘Maar natuurlijk!’ deed Simon haar piepend na.

‘Sommige rozen zijn giftige planten,’ mompelde Charlie en toen moesten we alle drie lachen.

Maar vrolijk ben ik niet. De hele ochtend zie ik het beeld voor me van Stefan die met
Kathelijne danst. Fijne Valentijnsdag…

Geloof jij dat een dag als vrijdag de dertiende ongeluk brengt? En hou je van Valentijnsdag?
En wat moet ik doen???