Ik ben mezelf niet meer. Op een goede manier. Vandaag heb ik het langste gesprek van m'n leven gevoerd. En het is aan tussen Stefan en mij.
Dat langste gesprek was namelijk een gesprek tussen ons tweeën. Het ging zo.
De afgelopen dagen had ik niets anders gedaan dan om geld bedelen.
Meisjes mogen niet met vreemde mannen mee naar huis. Toch ben ik gisteren met een onbekende meegegaan... naar zijn appartement.
Uit school kwam ik langs het parkje bij ons om de hoek. Daar zat hij: het kleine, oude mannetje dat me laatst had gered van die viezerik (zoals ik schreef op 23 september). Hij zat weer te lezen.
"Dag meneer," zei ik. Hij keek verstrooid op van zijn krant.
Stefan en ik hebben gisteravond onze verjaardag samen gevierd.
Dat kwam zo. Laatst in de pauze nodigde ik de tweeling uit voor m'n feestje. Ik word volgende week namelijk zestien, op 7 oktober. Ik had speciaal een moment uitgezocht dat Stefan erbij zat. Had ik van tevoren bedacht. Kon ik mooi nonchalant tegen hem zeggen: "En jij mag natuurlijk ook komen, als je wil…"
Ik zat huiswerk te maken in het parkje vlakbij mijn huis. M’n minicomputertje had ik op schoot (daarop maak ik ook alle afleveringen van dit weblog).
Een bankje verderop zat een kleine, oude man een boek te lezen.
Ben jij wel eens lastiggevallen op straat? Zoals ik al schreef in m'n blog van vrijdag 18 september, is me laatst iets overkomen.
Ik zat huiswerk te maken in het parkje vlakbij mijn huis. M’n minicomputertje had ik op schoot (daarop maak ik ook alle afleveringen van dit weblog). ).
Ik weet wat ik voor m'n verjaardag (7 oktober) ga vragen. Een deur. Ik zal je uitleggen waarom.
Bovenaan dit bericht zie je een plattegrond van het huis waar ik woon met m'n ouders. Het is klein, maar gezellig. Te gezellig als je 't mij vraagt.
Als je binnenkomt is er een gang met recht tegenover je de WC. Door een deur naar rechts kun je naar de huiskamer en door een deur links naar de keuken. Vanaf de keuken kun je naar de badkamer en naar de slaapkamer van m'n ouders. Om bij mijn kamer te komen, moet je eerst door de huiskamer.
Verschillen tussen jongens en meisjes
Over drie dagen is de grote vakantie afgelopen! Dan zit ik alweer in de vierde… en zie ik Stefan weer. De grappen van de tweeling heb ik trouwens ook gemist.
Vanochtend was ik met Nadia en haar broer Adam mee naar het strand. Adam ging windsurfen, Nadia en ik... Lees verder
Praat jij veel met je ouders? Met mijn moeder valt niet te discussiëren. Twee voorbeelden:
Voorbeeld 1. Zoals je al had opgemaakt uit mijn verscheurde kaart aan Stefan, heb ik hier niet bepaald de vakantie van m'n leven. Het eilandje in het centrale meer… een feest voor jong & oud! Ha, ha, ha. Dikke party met Jantien en haar kids. Die beginnen me steeds meer de keel uit te hangen.
Kijk, zo'n ansichtkaart had ik een uur geleden voor Stefan gekocht:
Dit had ik erop geschreven: Hoi Stefan! Hoe gaat het? Is het leuk bij je oom en tante in de Bergrepubliek?. De uitvinder van het woord 'saai' moet ooit ...
Ik weet hoe ik mijn naam in het Chinees moet schrijven. Ik weet hoe de motor van een auto werkt. Ik weet alles voor het proefwerk scheikunde van morgen. Maar door mijn gesprek met Stefan gisteren weet ik niet meer wat hij van mij vindt. Wat ik nu wel weet, is dat ik verliefd ben. Op Stefan Bernhardt.
Dit is wat er gistermiddag is gebeurd:
Zoals beloofd!
Een boer plant tien bomen in vijf rijen van vier. Dat kan zo:
Verveel je je? Ik heb vier raadsels in de aanbieding.
Vanmiddag heb ik met de jongens uit mijn klas gebasketbald op het veldje achter de school. Zo hadden we twee teams van zeven personen. Het andere team won, dankzij Stefan natuurlijk. Hij is zo lang dat hij nauwelijks hoeft te springen om de bal in het net te krijgen. Na een poos zijn we allemaal uitgeput op het gras naast het veld gaan liggen. Charlie begon.
Deze aflevering gaat over eetgedrag en eten. Als ik mijn eigen woorden erop nasla, heb ik eergisteren bij een "kansarme, niet-grappige, irritante veelvraat" gegeten. Maar ik heb sinds een tijdje een andere mening.
Ik was voor het eerst bij Simon en Charlie thuis. Ze wonen in een klein nieuwbouwhuis met een achtertuintje. We aten met hun moeder, hun vader was er niet. Die werkt voor...
Gisteren was het vrijdag de dertiende, maar om 12 uur 's nachts werd het Valentijnsdag. Reden voor de feestcommissie om een onderbouwfeest te organiseren met als thema Haat & Liefde. Iedereen kwam verkleed. Er waren cupido's, Romeo's en Julia's, véél hartjes, maar ook zwarte katten, vampiers en andere engerds.
Om 12 uur zou bekend worden gemaakt wie de koningin...
Midden in de winter een schoolexcursie met praktische opdrachten. In de open lucht. Dat is geen grap, maar de briljante vondst van mijn leraar Algemene Natuurwetenschappen.
'Meten is weten, jongens!' zei hij enthousiast toen hij als laatste in de bus stapte. Toch heb ik op deze dag meer geleerd over mensen dan over Natuurkunde, Scheikunde of Biologie.
Omdat mijn vriendin Nadia vaak last heeft van... Lees verder
De afgelopen tijd heb ik me helemaal doodgetraind. En vandaag was het zo ver: de stadkampioenschappen judo. Meteen toen ik de sporthal binnenkwam zag ik Parcella.
Zij had duidelijk ook niet veel gespijbeld van judotraining. Volgens mij was ze nog gespierder dan vorig jaar.
'Niet tegen haar, niet tegen haar,' zei ik in mezelf. En mijn gebeden werden verhoord, want mijn eerste wedstrijdje was tegen... Lees verder
Eigenlijk ben ik tegen klieren in de les. In wezen willen jij en de leraar namelijk hetzelfde: een goed cijfer op je rapport.
Eigenlijk ben ik ertegen. Eigenlijk.
Vorige week kondigde mevrouw Donders aan dat we klassikaal een 'belangwekkend Middeleeuws toneelstuk' gingen lezen. Ze begon zelf met voorlezen en dat deed ze tamelijk slaapverwekkend. Na een poos stelde ze Simon een vraag, maar die had geen idee waar we waren. Mevrouw Donders zei dat hij beter moest opletten en ging door met voorlezen.
Nog maar twee weken, dan zijn de stadkampioenschappen judo.
Er zijn maar twee mogelijkheden. Een: Ik ben gek; twee: Kerstmis had iets te maken met vrede op aarde.
Als je niet houdt van gezwijmel, lees dan niet door, want ik heb weer nieuws over Stefan. Je weet wel, die jongen uit m'n klas die een tijd geleden zo door mijn hoofd spookte.
Vandaag heb ik me ongelofelijk stom gedragen. We gingen met school op excursie naar het vliegveld. Op zich best geinig. Films over de uitvinding van de vliegmachine, tentoonstelling over stewardessenuniformen door de jaren heen, achter de schermen kijken naar het traject dat de bagage aflegt en... een vliegtuigsimulator op een enorme veer van wel ... Lees verder
Altijd gedacht dat verliefd zijn iets was voor domme giechelmeiden. Types die als enige zorg hebben welke kleur nagellak ze morgen op moeten doen. En iets voor gevoelige dichters uit de negentiende eeuw. Iets voor watjes. Maar nu begin ik me af te vragen of ik zelf geen gevaar loop verliefd te worden. Ik, Zara Adena, op Stefan Bernhardt. Sinds het nieuwe schooljaar zit hij bij ons in de klas.